История группы
Тема: Краеведение · Страница 2 из 2 · 82 сообщений
Может, баронесса фон Штернберг? Это кладбище в Толочине. Есть там 2 могилы этих Унгернов
Спасибо🙏 . хорошо бы ещё . местность узнать
По состоянию на 1910 г. есть только такие Денисовки: Но принадлежат другим лицам, не баронам Унгерн
Подскажите, а где-то выложены фото с могильных плит кладбища Толочино?
Я о таком не знаю (( Тем более, что на старой части кладбища не плиты или памятники, а руины от них, восстановленные волонтерами. Кое-что я фотографировала сама
@YuliyaLisichka насчет фото не уверена, но может быть что-то есть по этим ссылкам:
Поиск по кладбищам Беларуси (обновленный список ссылок) https://pomnim.by - проект Константина Начаткина http://www.graves.by/by/find/ - проект Андрея Бурденкова https://t.me/RFKL3751597 - проект DEN, захоронения Новогрудского района https://mitzvatemet.com/ru/burials - еврейские захоронения https://t.me/zhnivo/1235 - обсуждение некрополистики и будущих проектов по Беларуси
Спасибо
И вот еще проект по кладбищам:
Здравствуйте хотел бы узнать Миронов Захар Яковлевич является участником ВОВ?
Идите в военный чат
А какой номер выпуска и за какую дату?
Могилевские губернские ведомости N 6 от 20.01.1893
Спасибо. Очень интересно. А в современным понятии Малороссия это где? Понравилось в сноске: двенадцать дней не работают … и даже умеренно пьют водку 🤗
Сучасная Украіна, без тэрыторыі Галіччыны і Валыні.
Чаму без Валыні? Валынь была ў складзе імперыі. Вось Закарпацьця й Букавіны не было.
1905 Белорусские свадьбы
Вот это да! Не знала о переносе свадеб из-за короткого мясоеда и о лентах как показатель популярности девушки среди девушек.
Интересно, что мужчины во второй части не участвуют
Огромное спасибо за материалы. Получается, что свои нищие - это особый статус. И женщины места организовывают по сути службу социальной поддержки
Цікава, адкуль гэты лірнік. Яшчэ цікава пра жабрака з фісгармоніяй.
Да, интересно было бы знать. Статьи из Могилевских губернских ведомостей
Такая моцная асацыяцыя колавае ліры з жабрацтвам) Дагэтуль фальклорныя музыкі граюць на ліры пераважна духоўныя сьпевы. Але быў такі лірнік Клім Лагуцька, ён іграў вясёлую музыку)
исправил 👆, написал на автомате 2026. публикация столетняя, от 1926
Тот же журнал, апрель-май 1926. 3 падарожных запісаў. М. Грамыка. Па ўсходніх раёнах БССР. Улетку 1924 г. нам давялося прайсьці, а часткаю праехаць падводамі, раён нашага верхняга падняпроўя, ад г. Воршы да мяжы з РСфСР. Затым павараціць на м. Ляды, Горкі, Мсьціслаў, прайсьці ўздоўж р. Проні ад Горак да м. Прапойску і нарэшце прарэзаць шлях Прапойск-Магілеў. Беглымі падарожнымі ўражаньнямі, што занесены былі ў вольны ад непасрэдных заданьняў (геолёгічных) час, мыі дазволім сабе падзяліцца з чытачом „Нашага Краю“.
Вярнуўся да працы над корчмамі ў ВКЛ да пачатку XVI ст., якую трэба даводзіць да лагічнага завяршэння. Асноўная ідэя ў тым, што корчмы былі адным з важнейшых рухавікоў урбанізацыі ў познім сярэднявеччы. Але тут цікава яшчэ тое, што шырокая сетка корчмаў паўстала менавіта ў Літоўскай зямлі, г. зн. усе іншыя землі паспяхова абаранялі свае старыя звычаі ў пытанні вырабу і спажывання алкаголю. На Русі і Падляшшы корчмы надалей функцыянавалі ў гарадах, або цэнтрах воласцяў. Мужна бараніліся ад корчмаў і жамойты. Таму, калі пакласці на карту ўсе корчмы, вядомыя па крыніцах з 1387 ад 1506 гадоў то выразна праявіцца абшар той самая Літоўскай зямлі, якой яна стала да пачатку XVI ст. Пазначэнні на карце: 1. Белае - побыт манархаў ад Ягайлы да Аляксандра, бачна выразная карэляцыя з корчмамі і добра паказвае граніцы той самай Літвы як палітычнага цэнтра. 2. Чырвонае - гаспадарскія корчмы. 3. Блакітнае - касцёльцыя (і за рэдкім выключэннем царкоўныя) корчмы. Тут важна, што, як выглядае, менавіта Касцёл навучыў літоўскія эліты, як рабіць бізнэс на корчмах. 4. Зялёнае - шляхецкія корчмы. 5. Жоўтае - гарадскія корчмы. Маюцца на ўвазе Полацк і Смаленск, якія доўгі час баранілі сваё права самім займацца корчмамі. Граніца ВКЛ паказана на 1506 г. Вельмі каларытна пацвярджаюць гэтую з'яву слынныя нараканні Міхалона Літвіна на п'янства ў Літве: "Нет в городах литовских более часто встречающегося дела, чем приготовление из пшеницы пива и водки Берут эти напитки [и] идущие на войну и стекающиеся на богослужения." (Твор напісаны ў 1550-я гады, пераклад з лацінскай па выданні 1994 г.) Урэшце скончу цікавым фактам. Першая вядомая ў крыніцах карчма была нададзена Ягайлам 1 чэрвеня 1387 г. касцёлу ў Абольцах - "найстарэйшаму сярод усіх касцёлаў, заснаваных у зямлі Літоўскай" (priori institutione omnibus ecclesiis in terra Litvaniae fundatis fore dinoscitur). Абольцы - гэта вядомая літоўская калонія пад Оршай, якая паўстала, наколькі я разумею, пры Альгердзе для зябеспячэння дарогі з Вільні і Крэва ў Віцебск. Апроч першай занатаванай згадкі карчмы "ў зямлі Літоўскай" Абольцы можна ўславіць яшчэ і тым, што гэтае паселішча фармальна з'яўляецца першым мястэчкам у ВКЛ і Беларусі, бо менавіта корчмы сталі асновай для з'яўлення гэтага тыпу паселішчаў. Крыніца: FB Mikola Volkau