Пухаўшчына / Пуховщина / Puchaŭščyna / Ігуменскі павет / Ihumen / Игуменский уезд Генеалёгія/Генеалогия

Амеркаванне кніг аб продках і іх структуры

Пишу книгу о своих предках в виде поколенной росписи по каждой из своих 29 фамилий (папы+мамы) и задумался, что всё в одну книгу всунуть не возможно. Читал про разные варианты, пока не определился как оформлять. Кто-то уже занимался этим делом, что рекомендуете? Здесь немного подробнее https://t.me/GeneticZigzag/15

У меня пока на компе и напечатанная в папке.Я начала с фамилии мужа и все сопутствующие (женские), с самых старших. Например, заголовок : Род .... и ....( указываю места проживания), фото пары , дерево( там указаны сопутствующие фамилии) и т.д. уже к нашей паре, дальше идут мои родственники и заканчивается тоже нами и уже нашими детьми.

Еще дополняется, поэтому пока в таком виде)

З 2021 года займаюся гэтым пытаньнем гэтаксама. За ўвесь гэты час канцэпцыя майго выданьня неаднаразова мянялася істотна. Першапачаткова гэтаксама была ідэя што да пакаленнага роспісу. Але апасля такую канцэпцыю адрынуў, таму што пастаянна знаходзяцца ўсё новыя біяграфічныя зьвесткі на прадстаўнікоў роду, і, гэтакім чынам, яшчэ не выйшаўшае нават з "варштатаў Скарыны" генеалягічнае выданьне мусіла б згубіць актуальнасьць яшчэ на стадыі вёрсткі. Мне асабіста падабаецца канцэпцыя умоўна кажучы "энцыклапедычнага даведніка", варыянт каторага добра рэалізаваны ў выданьні братоў Санько "Слаўнае сяло Азярычына". Па тым і працую...

Когда пишите о своих предках неминуемо хотите охватить и эпоху в которой они жили - войны, коллективизация, а так же места- обычии, топонимы и т.д

Да, после дерева история места, доки о родных и т.д.

В книге про Озеричино это постарались сделать. Хорошо получилось. Хотя авторы и сожалеют что всего охватить не удалось

А наогул балючая гэта тэма канцэпцыя кнігі. Гэта як нараджэньне дзіцяці і яго далейшае выхаваньне... Мяркуеш, які будзе ў яго далейшы лёс. У выданьні і ў дзіцяці...

Да, обязательно.

Ахаха. Я б не параўноўвала😂 Часта думаю пра кнігу. Але пачала пакуль з напісання біяграфій бабуль-дзядуль, бацькоў. Разумею, што ў любым выглядзе гэта будзе вельмі каштоўная рэч

Так, можа і не трэба так сур'ёзна ставіцца да выдавецкае справы

Некаторыя можа памятаюць, што мне папаўся сшытак роднага брата майго прадзеда, які проста апісаў сваю біяграфію, сваіх бацькоў, сёстраў і братоў. Досыць каротка, сціпла. Але для мяне гэта самы каштоўны скарб ва ўсіх генеалагічных пошуках, нібы людзі ажываюць перад табой... а ўжо старажытныя лічбы і імёны гэта больш азарт, бо пра гэтых людзей мала што вядома. Таму пакуль я памятаю, я пішу пра тых, каго знаю

Наконт структуры ўвогуле цяжка ўявіць. Асабліва калі капаеш ва ўсе бакі, а не ўмоўна па мячы адно прозвішча. Хочацца аб’яднаць па часе, але чым далей, тым больш людзей і можа быць блытаніна🙄 Гэта сапраўды цяжка

Очень тяжело связать всех воедино, я выбрала для себя так, так получилось удобнее все и всех вместить.Сейчас сижу и пытаюсь схематично изобразить структуру.

Елена Брозовская хорошо расписала варианты. У нее уже есть 2 изданные книги. Пишет 3-ю. https://t.me/familii_predkov/333 https://t.me/familii_predkov/347

Читал о её методах, но пока не выбрал для себя))

Хорошая идея с QR-кодами в напечатанной книге, со ссылками на дневник. Добавлять все более поздние находки.

Как-то так...

Просто, если строить от меня с середины по нарастающей, то куда наших детей деть? В середину, но тогда нет их дальнейшего развития и продолжения.А так можно заполнять далее.Особенно, если книга в компе вформате, где можно продолжать.

А вообще-то, книга-это здорово!Своим взрослым детям я пока скинула в электронном виде.Им так удобнее))) И я так рада, что и им, наконец-то, стало интересно узнать историю их рода))).Тем более, что в ней переплелись истории разных национальностей и разных мест. Главное, чтобы наш труд не был напрасным. Удачи всем !

Я в основном присылаю своим более старшим родственникам: двоюродным, троюродным, четвероюродным дядям, тётям, бабушкам и дедушкам. Так после очередной рассылки всегда что-то новое всплывает, а поколение помладше 30-и быстро теряет интерес.

Тем родственникам, которым тоже посылала, им не интересно. А по другим веткам, старшие - теперь мы...

По моему скромному мнению, каждая фамилия в дереве имеет свою историю, поэтому структурно писанина должна состоять из разделов, соответствующих той или иной фамилии. Внутри раздела изложение можно строить по принципу гербовника - от протопласты до наших дней. Про себя писать не обязательно - дайте своим потомкам возможность позаниматься историей семьи.)))

Само собой разумеется, в начале писанины должен быть общий обзор родовода с принципиальной схемой дерева. Все кусты нумеруются. Все ветки нумеруютя. Каждый персонаж нумеруется и имеет свой уникальный идентификационный номер, по которому можно определить путь происхождения. Кстати, в дереве тоже полезно номера персонажей указывать.

Про себя тоже стоит писать, хотя бы биографию или дневник, один мой товарищ-генеалог ведёт дневник, это на самом деле будет большой подарок потомкам!!

Подскажите, кто как редукцию предков в книге описывал?

При таком взгляде на жизнь, редукция только облегчает работу

Найди -попробуй ещё эту редукцию ))

Я строю описание по фамилиям и ещё описываю местности, в которых эти фамилии встречаются. Практически каждое ваше сообщение здесь откликается у меня: -мало кому из родственников прям интереснен труд, - информация в записях постоянно обновляется и нужно постоянно редактировать, но если есть основа, то редактировать удобнее, - надо присваивать идентификационные номера, так как встречаются полные тезки и различать их проблематично. Всем успехов!

Интерес читателя в подобного рода изложениях действительно сложно поддерживать. Если писать по схеме: родился-женился-умер, то это утомительно. Важно находить места для лирических отступлений. Это могут быть ваши комментарии, описания мест и событий того времени. Прекрасно оживляют текст и раскрывают характеры выписки из земельных, спорных, уголовных дел. В общем, если вам интересно писать, то другим будет интересно читать.

У меня нет писательского таланта, просто хочу собрать материал в дела, уже много всего, и книга- логическое продолжение. Однако я допускаю с высокой долей вероятности, что её может и никто не будет читать, или откроют такие же родственники/потомки, заинтересованные в истории семьи, это единицы. Для меня главный принцип- я хочу сделать то, чему сама была бы бесконечно рада ( т.е найди я такую книгу, то была бы в сверх-восторге, и все равно какой у неё слог, структура итд)

И я пишу для себя, и делаю лирические отступления, строю текст логически, в хронологическом порядке. Настоящие ценители и понимающие люди, конечно, есть и понимают какой это большой труд.

Не совсем про книгу, но доп. метод как получать нужные сведения от родни, используя тетрадку с вопросами))

Три тетрадочных листа за два года...

По своим бабушкам скажу, если человек не хочет о себе говорить, значит на то есть причина.

Я папу опрашивала о его бабушке (моей пра) по этой схеме. Узнала, что наш дом на старом месте (до переноса) граничил с Комаровкой (старой), забором отделялся от территории рынка. И ещё много мелочей. Когда просто без конкретики просишь что-то вспомнить и рассказать - нет такого эффекта...

Кажецца, у меня тоже 27, надо перепроверить 😎

Я перед каждой встречой с родней готовлю список вопросов, провожу интервью по нему + включаю диктофон и так повторяю, если остались вопросы. Эти же сведения рассказываю другой части родне для подтверждения и получения новых сведений)

Падзяліцеся спісам пытанняў🙏 Можа што крэатыўнае сцягнем у вас

Я попросила маму нарисовать дом прабабушки, внутри планировку, мебель, снаружи, двор. Это все приблизительно, воспоминания детские. Но тем ни менее страничка в дело))) Сейчас все по-другому выглядит, дом обновлен, внутри сто раз перестроено. Сделать бы еще модель...)

пашукаю сшыткі

Сапраўды, я не аднойчы сам з сабою абмяркоўваў фінал сваёй працы. Навошта я гэта раблю, як усё выкласці на паперу, аздобіць, каб было цікава іншым? Але за год з невялікім сутыкнуўся з тым, што акрамя мяне і шчэ двух дальніх сясцёр (якія знайшліся ў час працы), што самі прышлі да вывучэння роду, гэта больш нікому не цікава. І не занадта хочуць распавесці за сябе, ці нейкія цікавыя здарэнні; каб не адказваць на пытанні знаходзяць сабе неіснуючыя справы. Нашыя людзі больш цікавяцца біяграфіяй нейкіх замежных зорак і шукаюць іх беларускія карані, чым сваёй сям’ёй. Магчыма ў вас інакш, але мне падаецца, што 20 стагоддзе адбіла ў нашых людзей ахвоту нешта распавядаць за сябе і блізкіх. Вышэй узгадвалі за кнігу братоў Санько. Я, як той хто нарадзіўся і рос пэўны час у Азярычыне, быў зацікаўлены ў састаўленні і выданні дадзенай кнігі. Але абставіны так склаліся, што я ня быў на Радзіме ў той час і не мог зрабіць свой унёсак. Набыўшы кнігу, пачытаўшы яе, я пытаўся ў сваякоў і жыхароў вёскі, за якіх у кнізе не ўзгадвалася ўвогуле ці прайшліся краем, чаму яны не далі інфармацыі і здымкі. Усе адказалі аднолькава: а хто іх ведаў навошта і куды яны збіралі гэтую інфармацыю?! Вось такое стаўленне нашых людзей. Той жа дзед пакуль быў жывы ні слова не распавёў за свой пакручасты лёс. А памёр, знайшоўся нататнік з якім ён прайшоў праз усю вайну і кожны дзень быў пазначаны. Занатаваны песні, вершы, мясціны... Зараз і не спытаць у яго нічога, у тым ліку і з якой нагоды схаваны здымак прадзеда. Гэты здымак я знайшоў выпадкова. Ні матуля, ні іншыя дзедавы дзеці ніколі гэтага здымка не бачылі... ЗЫ: асабіста я састаўляю дрэва на Geni.com. А на кампутары пішу звесткі/вядомыя гісторыі толькі за тых, каго добра ведаю. Ці скончыцца гэта кнігай? Ці цікава гэта будзе каму? Невядома. Але мо хто з унукаў калісь пагартае электронныя аркушы са словамі і фотаздымкамі і даведаецца за слаўны лёс сваіх працавітых прашчураў.

Пагартае 100%

Пакуль трымайце апытальнік ад чату гапаты, здаецца не бяды: 📜 Асноўныя звесткі Як звалі вашых бацькоў і дзядоў? Ці былі ў іх мянушкі, як іх называлі ў сям’і? Дзе яны нарадзіліся і выраслі? Чым яны займаліся (прафесія, рамяство, гаспадарка)? Якімі былі іх асноўныя каштоўнасці, правілы жыцця? 🏠 Побыт і лад жыцця Як выглядаў іх дом? Колькі было пакояў, што стаяла ўнутры? Якую мэблю або рэчы хатняга ўжытку вы памятаеце? Якую ежу яны звычайна гатавалі? Якія стравы былі "фірмовыя" ў сям’і? Ці былі ў сям’і хатнія жывёлы? Як праходзілі звычайныя будні? Хто за што быў адказны? Якія былі сямейныя абрады або традыцыі (калядкі, вяселлі, хрэсьбіны)? 👗 Адзенне і звычкі Што яны насілі ў побыце і на святы? Ці шылі адзенне самі? Хто гэтым займаўся? Якія прылады, інструменты або рамесныя навыкі мелі ў сям’і? 🎉 Святы і забавы Як святкавалі Вялікдзень, Каляды, іншыя традыцыйныя святы? Якія былі сямейныя сустрэчы, вяселлі, народзіны? Ці спявалі песні, расказвалі байкі, казкі? Што памятаеце? Як адпачывалі або весяліліся? ❤️ Успаміны і эмоцыі Якія гісторыі або анекдоты перадаваліся ў сям’і? Ці былі нейкія трагічныя або гераічныя падзеі ў жыцці вашых продкаў? Што вам найбольш запомнілася ў характары гэтых людзей? Ці ёсць прадметы (фотаздымкі, кнігі, рэчы), якія нагадваюць пра іх? 🌳 Успаміны пра мясцовасць і супольнасць Якая была вёска/мястэчка, у якой жылі вашы продкі? Што асаблівага вы памятаеце пра яе? Якія суседзі або сябры былі побач, і якую ролю яны адыгрывалі? Ці былі гістарычныя падзеі, якія закранулі вашу сям’ю (вайна, калектывізацыя, перасяленні)? ✨ Перадача памяці Што б вы хацелі, каб вашыя нашчадкі ведалі пра гэтых людзей? Якія каштоўнасці, урокі або традыцыі вы хацелі б перадаць далей?

а я зараз падумала, што цікава было б жывым сваякам раздаць анкеткі як у школе — любімы колер, любімая песня, любімы фільм… :) нібы не такая важная інфармацыя, каб яе прыхоўваць, але добра дапаўняе партрэт чалавека. вось думаю, што спытаць

яшчэ была ідэя сабраць сямейныя рэцэпты, у ідэале — запісаныя рукой гаспадыні. прабабуля вельмі любіла рабіць нататкі, ад яе засталіся і рэцэпты, і нават сшыткі з хатняй бухгалтэрыяй, спісы, колькі якія прадукты каштавалі… :)

Зараз у гапаты яшчэ папытаю😁