@uezdy

Тем, кто читал разные романы в детстве😉

Гэта прыкладна тое самае, як варыянт вельмі распаўсюджанага імя Юзэфа - Юзэфіна пішуць Жозэфіна 😄

Здесь же не про романы....😄

Ну, я, хутчэй, вывеў бы поўную форму імя ад "Анця" як "Антаніна".😐 Хаця, канешне, Антуанета і Антаніна - гэта сінонімы, у прынцыпе. Ад мужчынскага імя Антоній/Антон/Антуан.😉

Але Антуанета ад Антуан па такім жа прынцыпе, як і Антаніна ад Антона/Антонія.

Добра, калі ксяндзу - ён хоць трохі ў мясцовых імёнах, як правіла, арыентаваўся. А калі рускаму папу, прысланаму сюды з карэнных рускіх земляў?😉

Не асабліва і ксяндзы арыентаваліся)

Быццам бы ксяндзоў не прысылалі, якія толькі на польскай размаўлялі і далёкія ад мясцовай гаворкі і звычаяў. Не перагінайце

"трохі ў мясцовых імёнах, як правіла"😉

Дарэчы, калі мы кажам пра 19 ст., то не - ксяндзоў здалёк тады не дасылалі (дый нельга гэта было ў РІ). Пасля 1919 г. - то так.

А ці бачылі як папоў папікалі, што яны не размаўляюць па-руску?) 1864г

Шмат што тлумачыць...

Але ж і пісары рабілі сваю справу. Зараз глядзела РС. У адной мясцовасці ўсе "Степаны" 1834 сталi "Стефанами" у 1850. Цікава, што не наадварот.

Усё ж грамадзянскія і царкоўныя пісары падпарадкоўваліся трохі інакшым загадам)

Але ўсе падпарадкоўваліся агульным жыццёвым абставінам. Карацей. Цікава было гэта бачыць, нечакана.

А где посмотреть эт дело можно? И какой эт уезд?

LVIA, уже и не вспомню ФОДы. Там распоряжение по Литовской епархии, в которую входило немало белорусских уездов

У Тульскай губернii хапала i Стэфанаў i Стэфанiд. Гэта проста царкоўная форма

Тыя, што ў польскамоўных інвентарах беларускіх земляў 18 ст. пішуцца "Sciapan", амаль усе ў рускамоўных МК (у большай ступені) і РС (у меншай ступені) сталі "Стефанамі" - таксама з уласнага досведу.

Гэта зразумела. Проста дагэтуль у меня наадварот Стэфаны станавіліся Сцяпанамi)

Тут я з Вамі цалкам згодная. І не ў тэорыі, а на практыцы заўважала, што для пэўнай мясцовасці быў характэрны пэўны набор імен. Напрыклад, з той жа сям'і маёй бабулі (Чарэйская парафія): Антуанэта была старэйшая, далей ішоў іхны брат Аўгуст. І вось тут і цікава: ні ў Мінскай губерні (Барысаўскі павет), ні ў Магілёўскай (Сянно, Ворша...) я такого імя, здаецца амаль не сустракала. А як толькі зрушыш у паўночна-заходнім кірунку ў бок Латвіі - то там Аўгустаў, пэўна, як у нас Юзэфаў ці Станіславаў. Адсюль я раблю такі сабе ўскосны вывод: магчыма карані маёй прабабулі трэба шукаць недзе ў тым баку, бо прозвішча яе я да гэтай пары так і ня ведаю. Толькі як звалі - Эмілія Феліксаўна. Феліксы таксама ня ўсюду сустракаліся. Як у маім выпадку — то было трошкі больш бліжэй да Латвіі.

Феліксаў і Феліцыянаў хапала на Койданаўшчыне

Не нашы мясціны, дакладна. Ад Чарэі і на паўночны захад трэба глядзець. Пакуль пяма за што зачапіцца.

Просто показали, что были в разных краях Беларуси

Вот я об этом уже и писала, иногда - от балды.

Да, были в принципе. Но как-то хоть и слабый тренд распространенности имён, но все же прослеживается. Иногда узко локально.

В нашем роду, в одной семье Ян и Ясь стали Иванами, но под номерами 1 и 2 (в переписи 1925 г.)

Не-а

А кто крестил? Униатский священник или ксендз?

Нет. Ясь - это Иван и Ян

Я ж и говорю, что от балды, но чтоб "православненько"

На паўночным захадзе якраз Фелікс і Феліцыян часта сустракаюцца

Дык і я пра гэта.

Писали ксендз, но ксендз писали во всех униатских церквях которые я видел

Ксендз парох церкви Жировецкой, униат. Ну и такое, значит было. Вроде на 1820ые еще не запрещали в смешанных семьях крестить в "латинство"

Так этот ксендз всех крестил десятки лет

Здорово.

Да, вижу в справочнике Устиновича что вы правы. Но на практике был случай, человека звали Ясем-Ёсем, а по документам оказался Иосиф

Ну, назвать Яся Ёсем -- это уметь надо 😳

Ёся это действительно Иосиф. А при чем тут Ясь?

Часть жителей деревни помнило, что человека звали Ясем, а часть -Ёсем

Короче, им что Ясь, что Ёсь -- без разницы, не наш, типа инопланетянин

Полдеревни православных, полкатоликов)

Вот православные, наверное, и мутят воду 😉 Потому что для католиков все понятно - Ясь это Ясь, а Ёсь - у католиков такого имени нет. Есть Юзеф/ Юзя. И это 2 большие разницы )

Думаю, зависит от локализации. Есть и Ёся.

Если это про католиков - то весьма экзотично.

Не исключено, что именно поэтому мой прадед настаивал, что он Осип.

В 30-е гг. с католиками уже с большего разобрались. Сидели под плинтусом уже в основном.

Около Минска крестьяне-католики под репрессии попадали ого-го как. Почти все семьи пострадали. У православных как-то попроще было

А где деревня находилась?