@uezdy

В личке

В книге нет ссылки на источник

На жаль, ёсць інфа толькі пра 2013 г. 😕 https://kraj.by/news/proisshestviya/vzriv-na-spirtzavode-v-lintupah-postavskogo-rayona-pogibla-buhgalter-predpriyatiya Але, відаць, завод перыядычна ўзрываўся.😕 Пра выбух падчас Другой сусветнай можа тут нешта быць: https://fk.archives.gov.by/fond/98981/, альбо тут https://fk.archives.gov.by/fond/131353/

Простите, а о какой карте идёт речь? Можно ссылочку?

Фіцінгоф, 1846 год http://www.etomesto.ru/map-belarus_fitingof-minskaya-guberniya/?y=52.432572&x=29.243546

Ну к белорусам в 1920-ые не лучше отношение было

Вот тут гляньте. Нажать «дополнительно» и «все равно перейти» если не открывает https://online.archives.ru/

Троеперстия нет нигде? 🤔 Вообще с этими жестами интересная история: в индийских источниках му́дры похожи на эти, троеперстие "закрывает", замыкает энергию человека на нем самом. Это означает, что человек обрывает контакт с внешним миром (космосом) до поры разблокировки...

Мне кажется вам стоит обратиться в военный чат familio. Сложно что-то сказать по фото

с таким качеством фото вам никто ничего скажет

Ну так ) атрымала дадзеныя перапісу 1926, усе ў вёсцы рускімі пазначаныя (акрамя аднаго паляка і некалькіх габрэеў). Перапісчык дзейнічаў, як па інструкцыі з часопісу )

Не забывайце, што тыя мясціны былі вернутыя БССР толькі ў 1926г.

В 1926 году на Гомельщине работала комиссия Политбюро ЦК ВКП(б), которая признала белорусский характер населения губернии, хотя и отмечала низкий уровень его самосознания и отрицательные отношения к белорусизации. Согласно ранее принятому решению о присоединении к БССР районов с преимущественно белорусским населением 18.11.1926 Политбюро ЦК ВКП(б) постановило включить Гомельский и Речицкий уезды Гомельской губернии в состав БССР[23][24]. 1 — 2.12.1926 это предложение одобрил объединённый пленум Гомельского губкома и горкома ВКП(б)

Можа стараверы з праваслаўнымі неяк адрозніваліся?

А это предположение интересно пересекается с моим предположением, что казенные крестьяне в Лубениках из полтавских казаков. Они там в 1926г. все русские

Кiслае малако пажырней i больш нячога ня трэба)

Не для ўсіх пажырней. Брат неяк перапіў яго і дрэнна стала, не даляцеў на двор і пад дзверы ўсё вывярнуў. Дык бабуля потым сварылася - "хто пабелку на ганак выліў"

Ну так, трэба моцную кiшку мець)) Пабелку.... 🤣 О, так - пахаладней! Цымус👍

Навіна 2021 года

Я б нават сказаў 1889г. ))) Я ж напiсаў "Магчыма, усе ведаюць. Але гэта можна i лiшнi раз паўтарыць."

Але ж: "Внук полководца Константин Рокоссовский, к которому обратился «Историк», отметил, что в метрической книге, скорее всего, обнаружена запись о старшем брате его деда, умершем в детстве, в честь которого и назвали будущего военачальника. «Семь лет – слишком большая разница, это подорвало бы всю его биографию, – считает он. – Сам дед всегда говорил, что родился в Варшаве в 1896-м, день рождения всегда отмечался 21 декабря. Я предполагаю, что он мог родиться не в Варшаве, а в имении своего деда в 80 км от нее. Из Телехан, откуда родом мать полководца, его родители уехали до 1894 года – там он вряд ли мог появиться на свет»

Наверное то же самое, что и про United States of Жmerinka?

дык усіх, не?) немагчыма сур'ёзна займацца генеалогіяй і не цікавіцца тым, што адбывалася ў мясцовасці, дзе жылі продкі, ў розныя часы. Пачынаеш вывучауць сем'і ўладальнікаў зямель, суседнія вёскі і пагналі)

і так, і не :) Краязнаўства ака даследаванне пэўнай купы вёсак дакладна не абмяжоўваецца гістарычным фактамі. Дробныя гістарычныя факты, якія не тычацца генеалогіі, застаюцца па-за ўвагаю (тым больш, калі гэта не па тваім радаводзе ці ўвогуле, напрыклад, па святарскай сям’і мясцовай царквы альбл па іншых канфесіях у гэтым краі). А па-за “гісторыяй” ёсць і іншыя накірункі (напрыклад, этнаграфічны, фальклорны, прыродны, візуальны). І тут трэба мець пэўны інтарэс, каб ад радавода штурхнуцца ў той бок) Таму так, генеалогія дасць базу ў выглядзе гістарычнага шкілета, але далей трэба дадатковыя высілкі)

наконт высілкаў згодна, канешне. але ж гэты самы мікрагістарычны бэкграунд нярэдка нават цікавей гісторыі ўласна сям'і, таму не ўяўляю, як можна цікавіцца толькі тым, як далёка ў стагоддзі можна прасачыць сваю галінку) хоць, канешне, калі сям'я паходзіць з розных рэгіёнаў, не так проста добра так паглыбіцца ў краязнаўства, але ж

У мяне з розных бакоў. Там цікавей. Гэтыя ўпартыя каталікі, а тыя апантаныя праваслаўныя. І тым, і тым у розны час з прымусам сутыкнуцца прыйшлося. Цікава. Ці Койданаўская Самастойная Рэспубліка. Мала хто ведае пра яе столькі, сколькі ведаю я. А мае проста ў тых краях жылі. Я вывучаю край. Але, вядома, не ўсебакова. Вывучаю, што мне цікава. Але і "сапраўдныя" краязнаўцы ведаюць не ўсё. Я ў мінулым годзе па рэкамендацыі звязаўся з краеведам з мястэчка Смальяны. Дык ён нічога не ведае пра мясцовых габрэяў. 1880 год — 2315 чалавек, з іх 239 праваслаўных, 6 каталікоў, 1 евангеліст і 2069 іўдзеяў Жыццё 89% насельніцтва гэтаму афіцыйнаму краязнаўцу не цікавае.

Вы не зразумелі пра што я пішу. Але парады прынеслі. Я і пішу, што мы не горай за афіцыйных краязнаўцаў. І яны, і мы вывучаем тое, што нам цікава. І не трэба нас, аматараў, прыніжаць.

Наўрадці тут існуе падзел на прафесіяналаў і аматараў: хто як сябе назаве і будзе сябе пазіцыянаваць Кожны вывучае тое, што яму цікава. Пытанне толькі шырыні і глыбыні зацікаўленасці. Адным цікавым гістарычныя падзеі, якія закранулі выключна прамую галіну радавода. Адным - крыху болей, і цікавы ўсе жыхары. Слушныя міжрэлігійныя прыклады прывяіліся: адным не цікавы габрэйскі лёс, іншым - праваслаўнымі каталіцкі ды ўніяцкі Дарэчы, падзяліцеся, калі ласка, пра якога краязнаўцу са Смалян кажыце

Есть отличный критерий - если человек этим зарабатывает - то это профессионал, если для души - любитель. А вот уровень знаний и умений - это уже по другой шкале. Потому любитель может быть (но необязательно!) очень знающим и авторитетным, а профессионал - халтурщиком и хапером. И с генеалогами, и с краеведами как раз часто так и случается, увы...

Спасибо большое, что поделились. Я собираю в одном посте все такие сайты волонтеров по населенным пунктам. Если еще что-то попадется, пишите, пожалуйста 🙏

Любопытная подборка. Заберу себе в закладки. Сам подумываю о создании подобного.

Можете делиться ссылками с Валентином. Его карта по ссылке https://t.me/pamyatbelarus/3352/5278

Мяне крыху апярэдзілі - як раз хацела напісаць пра гэта праект у наступным кантэксце: Памятаеце, мы абмяркоўвалі, як захоўваць памяць пра вёскі, калі вёскі знікаюць, школы ў музеямі зачыняюць, музеі мясцовыя прэч. Вось гэта добры прыклад. Святлана Зэре - чалавек, які пра грошы. Я ня ведаю яе асабіста, але ведаю, хто гэта, гадоў 7-8. Тады гэта быў "Ледзі Босс" - ейны праект, загугліце. Ні ў якіх генеалагічных і краяведчых чатах яна дакладна не састаіць. Але. Чалавек вырашыў захаваць памяць пра сваю вёску і зрабіў такую шыкоўную працу, не ліўшы слёзы, што усё прападае. Мая ёй павага.

Раков на Ислочи https://www.facebook.com/rakov.isloch

Дайте ссылку, если можно, занесу ее в реестр. В любом случае, пошла отряхивать пыть с ОК. Похоже, там много информации

Выполнено 🤝👍

А меня наоборот удивило в переписи этих же годов что кроме редких евреев все белорусы.

Не вы ли автор?) Я бы еще хотел всех подбодрить. Если нет группы вашей деревни или местности и вам есть что рассказать - создайте ее сами и отметьтесь здесь, мб вас, интересующихся по местности, гораздо больше, чем один человек) Ометитесь здесь - и группу станет проще найти

Нет, не я). Написал автору на вгд, но пока ответа не получил. Хотел материалами по Гореглядам поделиться

Много, но очень разрозненно. Складывается впечатление, что это монополия академиков) Но с другой стороны, чтобы краеведение получило сильное ускорение - нужна легкая доступность к историческим документам из архивов, и библиотек

У нас, у адрозьненьне ад суседзяў, акадэмічна зроблена велізарная праца па гісторыі большасьці населеных пунктаў Адкрываеш які-небудзь "артыкул" афіцыйны украінскі пра умоўную Гарыньку, а там каментар краяведа ад тым, што так сяло назвалі, бо злы пан паляк дзевак гвалціў і яны гаравалі😁

І гэта добра, але хацелася б большага руху сярод аматараў)) Ну, нешта кшталту лідскага краязнаўства, на прыкладзе іх сайта і газеты, але ў масштабах цэлай краіны)

Значыцца, яны ў беларускім краязнаўстве рыхтаваліся вывучаць гісторыю чужых ландшафтаў) Аб чым гэта кажа? Хіба, што ў нас моцная традыцыя-школа краязнаўства)

Вот именно что "глубоко". Беларускія мястэчкі имеют историю по 500-600 лет. Попробуй найди эти документы, не всегда они есть. В Сибири проще, там организовывали деревни лет 120 примерно назад. И везде начинается одинаково. Вот приехали мы Ивановы и ещё несколько семей Петровых и корчевали корчевали на берегу реки так и выкорчевали.

І ведаеце, можа я і не правы, але вось так бачу. Можна прывесці ў прыклад распаўсюджванне і папулярызатарства выкарыстання беларускай мовы ў побыце. Мяне вельмі смешыць, калі прапануюць вывучаць мову на грунце мастацкай літаратуры (так бы мовіць, на акадэмічным грунце) Увогуле, яе чытае хто-небудзь? Найлепш зрабіць у якой-небудзь мабільнай прыладзе беларускую мову меню, чым застаўляць чытаць дзяцей і дарослых пра тое, што яны не разумеюць. Так і з акадэмікай можа працаваць. Мала каго цікавіць, што яго маёнтак быў у заставе за 20000 злотых у паноў Рдултоўскіх) Не хапае нейкай аматарскай шчырасці, калі чалавек з нуля, у нейкай краязнаўчай суполцы, пастоупова навучаючыся, раскрывае гісторыю сваёй зямелькі. Вось паглядзіце Кальчычы Юлі Каляды, мне вельмі падабаецца назіраць за гэтай групай і Юляй. Непасрэднасць, простасць і шчырасць. Я ўвогуле спадзяюся што хтосьці пабачыць прыклад Вылазаў на піншчыне і таксама вырашыцца штосьці ўзяць і зрабіць, а не скуголіць і абурацца, што ў яго рукі апускаюцца штосьці рабіць

Не хапае, 100% У Шыталя як раз нядаўна быў артыкул на гэтую тэму У Польшчы ў вёсцы на 1000 чалавек палова прыйдзе на лекцыю пра мясцовую чыгунку, яшчэ і экспанатаў прынясе і дакументаў Большасьці беларусаў абсалютна не цікава ўласная гісторыя, гэта трывалы факт, як ёсьць Наракаць няма сэнсу, зацікаўленых усё адно хапае для руху, во якое моцнае генеалагічнае камьюніці)

Яно можа быць яшчэ мацней. І яно можа па свайму шаблону арганізаваць краязнаўства)

Сучасныя беларусы не з’явіліся з вакуума. Калі яны такія як ёсць, значыцца гэта правал іх бацькоў і акружэння. Але, я ўпэўнены і ведаю, што можна нават з нуля стварыць культуру павагі да сваёй гісторыі - калі браць на сябе адказнаць тут і цяпер.

https://ok.ru/profile/546147043798

А калі няма больш ніякіх дакументаў ці спраў па мястэчку? Напрыклад. Толькі інвентар і ўсё. Што было ў закладзе. Як тады грунтаваць, самастойна нешта там прыдумляць? І тады будзе нешта падобнае на дзіцячы садок. Як напрыклад мястэчка "Кулі". Недзе чытаў. Мовіць, жыў там пан пузаты , такі прагны, што мяшкі са скарбам хаваў у глебу. Калаціў сялян прыгонных моцна ён. А тыя кулі са скарбам спёрлі два хлапцы і беглі, пан гэта заўважыў , але з за пуза ніяк не мог з места ўстаць. Кулі, кулі , крычаў ён. Так і сталі Кулі. Не ну спадарства, гэта ж так можна ўсялякую бязглуздзіцу панапрыдумляць.)