Так сама як і Вікця - Вікторыя
История группы
Уезды Беларуси (Генеалогия Беларуси)
- Сообщений
- 11410
- Тем
- 15
- Последний id
- 168429
- Обновлено
- 24 июня 2026, 14:18
Тема: Оффтоп / Другие темы · Страница 169 из 229 · 11410 сообщений
Але Антуанета ад Антуан па такім жа прынцыпе, як і Антаніна ад Антона/Антонія.
Вось недаўна ўспомнілі пра Паўлюка Багрыма - яго жонка ў МК была і Карнэлія, і Караліна. А гэта, відаць, ксяндзу казалі імя Каруся, дык ён на свой капыл і рабіў запіс у МК. Так і Анця - ну вось запісаў ксёндз Антуанетай, а мог бы і Антанінай, ці наадварот. А чалавек потым жыве з гэтым)
Добра, калі ксяндзу - ён хоць трохі ў мясцовых імёнах, як правіла, арыентаваўся. А калі рускаму папу, прысланаму сюды з карэнных рускіх земляў?😉
Не асабліва і ксяндзы арыентаваліся)
Быццам бы ксяндзоў не прысылалі, якія толькі на польскай размаўлялі і далёкія ад мясцовай гаворкі і звычаяў. Не перагінайце
"трохі ў мясцовых імёнах, як правіла"😉
А вы маеце рацыю. Ёсць тэорыя, што па прыходу ці мясцовасці ішлі свае ўнікальныя наборы імён. То бок не залежачы ад ксяндзоў. Тым больш па вясковых каталіцкіх парафіях у 19 ст я амаль не бачыў чыста польскіх імён, якія маглі даваць прыезджыя ксяндзы, кшталту Войцэх, Збігнеў і г.д
Дарэчы, калі мы кажам пра 19 ст., то не - ксяндзоў здалёк тады не дасылалі (дый нельга гэта было ў РІ). Пасля 1919 г. - то так.
Дарэчы, калі ўжо такая тэма ў оффтопе пайшла, у рускамоўных дакументах кан. 18 - пач. 20 ст. не толькі імёны, часам, "перакручваюць", але і прозвішчы.😐 З уласнага досведу: "асабліва граматны" валасны пісар сярэдзіны 19 ст. усіх жыхароў пэўнай вёскі па прозвішчу Ахрэмчык быў перапісаў у "Ефремчики"🙂
А ці бачылі як папоў папікалі, што яны не размаўляюць па-руску?) 1864г
Шмат што тлумачыць...
Але ж і пісары рабілі сваю справу. Зараз глядзела РС. У адной мясцовасці ўсе "Степаны" 1834 сталi "Стефанами" у 1850. Цікава, што не наадварот.
Усё ж грамадзянскія і царкоўныя пісары падпарадкоўваліся трохі інакшым загадам)
Але ўсе падпарадкоўваліся агульным жыццёвым абставінам. Карацей. Цікава было гэта бачыць, нечакана.
А где посмотреть эт дело можно? И какой эт уезд?
LVIA, уже и не вспомню ФОДы. Там распоряжение по Литовской епархии, в которую входило немало белорусских уездов
У Тульскай губернii хапала i Стэфанаў i Стэфанiд. Гэта проста царкоўная форма
Тыя, што ў польскамоўных інвентарах беларускіх земляў 18 ст. пішуцца "Sciapan", амаль усе ў рускамоўных МК (у большай ступені) і РС (у меншай ступені) сталі "Стефанамі" - таксама з уласнага досведу.
Гэта зразумела. Проста дагэтуль у меня наадварот Стэфаны станавіліся Сцяпанамi)
Тут я з Вамі цалкам згодная. І не ў тэорыі, а на практыцы заўважала, што для пэўнай мясцовасці быў характэрны пэўны набор імен. Напрыклад, з той жа сям'і маёй бабулі (Чарэйская парафія): Антуанэта была старэйшая, далей ішоў іхны брат Аўгуст. І вось тут і цікава: ні ў Мінскай губерні (Барысаўскі павет), ні ў Магілёўскай (Сянно, Ворша...) я такого імя, здаецца амаль не сустракала. А як толькі зрушыш у паўночна-заходнім кірунку ў бок Латвіі - то там Аўгустаў, пэўна, як у нас Юзэфаў ці Станіславаў. Адсюль я раблю такі сабе ўскосны вывод: магчыма карані маёй прабабулі трэба шукаць недзе ў тым баку, бо прозвішча яе я да гэтай пары так і ня ведаю. Толькі як звалі - Эмілія Феліксаўна. Феліксы таксама ня ўсюду сустракаліся. Як у маім выпадку — то было трошкі больш бліжэй да Латвіі.
Феліксаў і Феліцыянаў хапала на Койданаўшчыне
деревня Пугачево под Брестом
1823 год, Каменица Жировецкая униатская церковь. Мужчины обряда латинского, Феликс и Мелания, как минимум двух своих детей в 1816 и 1820 годах крестили в униатской церкви, один из них мальчик Никита, умер в 1821.
Интересно почему Никита не был обряда латинского как его отец и другие мужчины?
По именам, в рамках одной РС, Иосифа дети - Демянтий переведен в ..., смотрим туда куда перевели, Демянтий Яськов сын (я думал, что Ясь это Иван, оказывается может быть ещё Иосиф)
Не нашы мясціны, дакладна. Ад Чарэі і на паўночны захад трэба глядзець. Пакуль пяма за што зачапіцца.
Просто показали, что были в разных краях Беларуси
Вот я об этом уже и писала, иногда - от балды.
Ян, Янко - это Иван, а Ясь - да, Иосиф
Да, были в принципе. Но как-то хоть и слабый тренд распространенности имён, но все же прослеживается. Иногда узко локально.
Кстати, вроде в Касiу Ясь канюшыну Ясь - Ярослав
Ясь и Яніна, працавітая дзяўчына
В нашем роду, в одной семье Ян и Ясь стали Иванами, но под номерами 1 и 2 (в переписи 1925 г.)
Ещё Иоанникий встречается= Ян, Иван
А кто крестил? Униатский священник или ксендз?
А вообще, чего только не встретишь, Александр стал Алексеем, Онисим Александром и т.д.)
Я ж и говорю, что от балды, но чтоб "православненько"
На паўночным захадзе якраз Фелікс і Феліцыян часта сустракаюцца
Дык і я пра гэта.
Писали ксендз, но ксендз писали во всех униатских церквях которые я видел
И про латинского исповедания Феликса ничего не говорится
Ксендз парох церкви Жировецкой, униат. Ну и такое, значит было. Вроде на 1820ые еще не запрещали в смешанных семьях крестить в "латинство"
Так этот ксендз всех крестил десятки лет
Да, вижу в справочнике Устиновича что вы правы. Но на практике был случай, человека звали Ясем-Ёсем, а по документам оказался Иосиф