Уезды Беларуси (Генеалогия Беларуси)

Так стало сейчас

Будет как новенькая

Лучшэ чэм было

https://vk.com/wall-47141222_435908 По вопросу осуществления реконструкции Свято-Георгиевской церкви в Жировичах, отдел культуры поясняет следующее: По результатам обследования Генпроектировщиком технического состояния деревянного сруба церкви Белорусская республиканская научно-методическая рада согласилась с необходимостью замены повреждённых конструкций В связи с высокой степенью биоповреждения исторических конструкций церкви проектом было предусмотрена их разборка с частичным повторным использованием участков исторического бруса при дальнейшем воссоздании историко-культурной ценности. Данный проект получил положительное заключение Министерства культуры. В ходе производства работ выполняется окончательная дефектовка всех разбираемых исторических материалов для возможности их повторного применения на объекте.

Похоже, что реально "срок жизни" деревянной церкви истек, в связи с внутренним износом материала : шашелем, грибком ... и старинный сруб как церковь уже стало небезопасно использовать.А музеефицировать его целиком с переносом со старого места всего ветхого сруба тоже чисто технически невозможно именно из-за непригодности большей части бруса для повторной сборки после разборки. И остается только воссоздание, увы.

Написать можно все, что угодно. После обследования, там уже были выставлены леса для реконструкции, но наверно очень дорого. Дешевле снести

Судя по очертаниям фундамента отстроят не по первоначальному виду

Ничему не удивляюсь сейчас

Привет вам, британские мили, да?

литовская миля там что-то около 7-8 км была, если речь про них

Про них или про русские мили, т.к. в них как раз и намерили бы 20000 км². А в британских милях получается довольно похоже на локализованный участок.

Автор не указывает, из какого источника взято про мили (в смысле, оригинал документа) Соответственно, почва для предположений большая

Незадоўга да таго ў Корані быў пабудаваны новы касцёл. Таму валочная ўстава пералічвае і павіннасці на яго карысць. Ксёндз павінен быў раз у год на Каляды (Ражство) аб'язджаць воласць - калядаваць. Пры гэтым з кожнай валокі яму належала па 1 грошу і па 1 кракаўскаму карцу (каля 25 л) жыта. Аднак час паказаў, што гэтае забеспячэнне касцёла аказалася недастатковым. У наступным дакументце наконт спраў Кораньскага прыхода, датаваным 10 кастрычніка 1591 г., адзначаецца, што з-за недахопу сродкаў ксёндз кінуў касцёл, а прыхажане пачалі вяртацца да "рускіх" (праваслаўных) цэркваў і выконваць там абрады. (Гэта сведчыць, дарэчы, што касцёл паўстаў на землях, дзе карэнае насельніцтва было праваслаўным). У сувязі з гэтым старцам і ўраднікам было прадпісана самім збіраць падаткі на карысць касцёла замест ранейшай каляды і звозіць у маёнтак, адкуль ужо вылучаліся сродкі на касцёл. Праўда, за ксяндзом пакідалася права калядаваць, але сяляне маглі даваць яму што-небудзь толькі па сваёй добрай волі [106]. Гэтыя меры не змянілі становішча, і ўжо 1 кастрычніка 1596 г. Кораньскі прыход быў часова скасаваны, а касцёл ператвораны ў філіял суседняга Гайненскага касцёла [107]. Адноўлены Кораньскі прыход быў толькі ў 1605 г., пасля чаго існаваў ужо трывала.адзначаецца, што з-за недахопу сродкаў ксёндз кінуў касцёл, а прыхажане пачалі вяртацца да "рускіх" (праваслаўных) цэркваў і выконваць там абрады. (Гэта сведчыць, дарэчы, што касцёл паўстаў на землях, дзе карэнае насельніцтва было праваслаўным). У сувязі з гэтым старцам і ўраднікам было прадпісана самім збіраць падаткі на карысць касцёла замест ранейшай каляды і звозіць у маёнтак, адкуль ужо вылучаліся сродкі на касцёл. Праўда, за ксяндзом пакідалася права калядаваць, але сяляне маглі даваць яму што-небудзь толькі па сваёй добрай волі [106]. Гэтыя меры не змянілі становішча, і ўжо 1 кастрычніка 1596 г. Кораньскі прыход быў часова скасаваны, а касцёл ператвораны ў філіял суседняга Гайненскага касцёла [107]. Адноўлены Кораньскі прыход быў толькі ў 1605 г., пасля чаго існаваў ужо трывала. Займальная гісторыя каталіцтва на Беларусі) Сайт Вяч. Насевіча https://vln.by/page/u-skladze-rechy-paspalitay

А как они назывались до умелой стрижки?

ISL И по фамилии автор вроде как из наших. А своего не знает

Ну, ці мала тых манкуртаў сярод праваслаўных святароў у нас тут было?😕 Тыя ж Лужынскі і Зубко тут жа нарадзіліся. Неафіт заўсёды імкнецца паказаць сябе "свяцейшым за Папу"😬

Тым болей, што тэкст пісаўся ў 1865 г., калі вельмі трэба было паказаць святарам (і асабліва - мясцовым), як яны тут з "польскай крамолай" змагаюцца... 😐

Дакладна) Такое таксама трэба выкладаць. Добрая прышчэпка атрымліваецца

"Клички животных, в которых силились превратить здешний народ польские цивилизаторы" Прямо свежими новостями из телевизора пахнуло

"чтобы наши крестьяне ... казались ... народомъ русскимъ" "немного поламаются и склонятся передъ необходимостію".

Во! Малейки! Это на Проспекте?

Да, я покуль адклала для сябе. Калі не набуду, напішу, але ў любым выпадку зфоткаю патрэбнае для ўсіх

Знайшла сваю такую 😆

Калі што, пішыце

Какого года карта на обложке книги?

Марина, можно про Кличев?

В личке

В книге нет ссылки на источник

Остатки панской усадьбы в д.Ситцы, Витебской обл. Докшицкого р -на.

Все что осталось от дома.

Парадные въездные ворота

Развалины канюшни.

Остатки ограждения вокруг усадьбы.

Дуб великан, ему более 300 лет. Пятрус Бровка написал стихотворение про этот дуб " Пра дуб, якi знахадзiдца у саугасе Сiтцы"

Половодье на Припяти 1956 и 1958 г.г. https://dapamoznik.blogspot.com/p/1956-1958.html Наткнулся у себя в архивах на заметки о половодье реки Припять 1956 и 1958 годов. Решил оцифровать и опубликовать на блоге. Также к заметкам были приложены четыре фотографии половодья 1956 и 1958 годов соответственно.

Прывітанне сябры! Можа нехта сустракаў у літаратуры ўспаміны аб выбуху ці пажару на Лынтупскім спіртзаводзе пад час другой сусветнай вайны?

На жаль, ёсць інфа толькі пра 2013 г. 😕 https://kraj.by/news/proisshestviya/vzriv-na-spirtzavode-v-lintupah-postavskogo-rayona-pogibla-buhgalter-predpriyatiya Але, відаць, завод перыядычна ўзрываўся.😕 Пра выбух падчас Другой сусветнай можа тут нешта быць: https://fk.archives.gov.by/fond/98981/, альбо тут https://fk.archives.gov.by/fond/131353/

МПС сообщило управлению Московско-Брестской железной дороги сведения о том, кто может участвовать в парламентских выборах: «Именным Высочайшим Указом от 11-го декабря 1905 г. ... право участия в выборах в Государственную думу распространено и на железнодорожных служащих, за исключением нижних служителей и рабочих». Во время подготовки к избирательной кампании выяснилось: в имперском законодательстве нет достаточно четкого определение понятия «железнодорожный рабочий», и уже на завершающем этапе избирательной кампании МПС было вынуждено заняться не свойственной ему работой - срочно подготовить следующий ответ на этот вопрос: «К категории рабочих должны быть отнесены все служащие, обязанности которых заключаются: 1) в физическом труде, не требующем каких-либо специальных знаний; 2) труд и обязанности которых не связаны с индивидуальностью служащего или рабочего, т.е. таких служащих можно заменить во всякое время любым физически здоровым лицом». По этому разъяснению из списка избирателей были исключены кочегары, ламповщики, газовщики, сцепщики, младшие стрелочники, сигналисты блок-постов, водоливы и смазчики станционных поездов. https://www.rw.by/corporate/press_center/reportings_interview_article/2012/06/na_puti_v_politiku/

Из книги «Люди и судьбы: к 100-летию Оршанского железнодорожного узла»: «В списке лиц, состоявших на службе на Московско-Брестской железной дороге на станции Орша на 16 февраля 1872 г., значатся (с годовым жалованием): – начальник станции Павел Гужев (780 руб.); – помощник начальника станции Павел Чеботаев (360 руб.); – составитель Иван Павлов (240 руб.); – бухгалтер Петр Войтеховский (300 руб.); – приемщик Александр Александров (300 руб.); – ламповщик (144 руб.); – сторож (144 руб.); – служанка (72 руб.).» https://xpress.by/2021/05/19/sokrashhaya-rasstoyaniya-soedinyaya-sudby-3/

Прыказкі і прымаўкі з Лідчыны. 1930-ыя, краязнаўчы зборнік "Ziemia Lidzka"

Доўгачаканае відэа з'явілася на нашым ютуб-канале Minsk Museum - гэта запіс лекцыі Паўла Растоўцава «Мінскае замчышча на фотаздымках і малюнках». Павел Растоўцаў быў адным з удзельнікаў прысвечанага замчышчу лекторыя, які прайшоў ў Мінскай гарадской ратушы 12 красавіка. Краязнавец дзеліцца вынікамі сваіх даследаванняў, зробленых на падставе вывучэння малюнкаў, фатаграфій, аэрафотаздымкаў, картаграфічных матэрыялаў, пісьмовых крыніц. Вы даведаецеся, як змяняліся рэльеф і забудова Мінскага замчышча з XVIII стагоддзя, да якога тычыцца першая выява, да археалагічных даследаванняў і разбурэння помніка ў сярэдзіне ХХ стагоддзя. Раім паглядзець кожнаму, хто цікавіцца гарадской гісторыяй: лектар карыстуецца рэдкімі матэрыяламі. https://youtu.be/j4aZRem1UPw

https://vk.com/wall-120135183_29157

Перевыборы Советов. Перевыборы сельсоветов и нацменьшинства. Известия №219 от 25 сентября 1924 года https://mozyrokrug.blogspot.com/2025/06/219-25-1924.html

Пра складанасці перакладу (і нечаканыя знаходкі) Гартала я ў бібліятэцы іх геаграфічны каталог (хто не памятае — гэта шуфлядкі з кардоннымі карткамі, большасць на літоўскай і частка ад рукі, фоткаць нельга і карыстацца гугл-лінзай для перакладу таксама). Цікавіла мяне спалучэнне ««Or», бо была нейкая надзея на Аршанскі павет. І трапілася мне наступная картка: ««Oršos valdų inventorius», 5 старонак, 1791 год. Што ў перакладзе даслоўна ««Інвентар Аршанскіх маёнткаў/уладанняў". Ня тое каб у мяне былі нейкія ілюзіі, бо 5 старонак, але справу я паглядзела. Сумненні ўзніклі на этапе вокладкі — бо там выразна і па-польску было напісана ««Inwentarz Orszycki» (павет у нас orszański калі што). А першая вёска і ўвогуле Шышчыцы (адзіныя мне вядомая — пад Слуцкам, гугл іншых таксама не выдаў). Таму адфоткала і забыла. Цяпер жа пры бліжэйшым разглядзе высвятляецца, што астатнія вёскі з таго інвентару дакладна не побач з той сучаснай Шышчыцай, на якую я думала. І на ўсіх старонках пазначана, што гэта ««Włośc Orszycka w Powiecie Mozyrskim». Пасядзела я са старымі картамі і даведнікамі, і вось што высвятляецца. Ёсць зараз такая вёска Сышчыцы ў Калінкавіцкім раёне Гомельскай вобласці. А на тапаграфічнай мапе Фіцінгофа яна пазначана як ««Сышчыцы (Орсічы)», побач асобна Орсічы і некалькі іншых вёсак з інвентару. І так, гэты ў мінулым Крукавіцкая воласць Рэчыцкага павета, а ў 1791 г. якраз Мазырскі павет. Вось такія вось трансфармацыі праз час, мовы і чалавечы фактар (бо як яшчэ патлумачыш Оршу на картках я не ведаю). У даведніку Абрамовічуса інвентар гэты я, дарэчы, не бачу. F43-13586 (ex VKF-19237) Inwentarz Orszycki (Włośc Orszycka w Powiecie Mozyrskim) 1791 Wsi Szyszczyce, Mielniki, Popowicze, Krukowicze, Szerebkowicze